Get Adobe Flash player
Aktualnie online: 3
W sumie: 283592

Uroczysty koncert z okazji Święta Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego

W dniu 21 kwietnia  2017 roku z okazji Święta Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego odbył się uroczysty koncert w Klubie Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie.

Koncert składał się z dwóch części: patriotycznej i rozrywkowej. Pierwsza część pt. „Dla Ciebie, Polsko, i dla Twojej chwały…” była etiudą poświęconą generałowi Hallerowi, zaś w drugiej części pt. „Każdemu wolno kochać” (starych piosenek filmowych czar) widzowie mogli usłyszeć piosenki pochodzące z przedwojennych filmów.

 

Cz. 1
„Dla Ciebie, Polsko, i dla Twojej chwały…”
(etiuda poświęcona generałowi Józefowi Hallerowi)

 

4 listopada 2016 r. Senat Rzeczypospolitej Polskiej przyjął uchwałę w sprawie ustanowienia roku 2017 Rokiem generała Józefa Hallera. Reprezentacyjny Zespół Artystyczny Wojska Polskiego włączył się w obchody i z tej okazji przygotowany został specjalny spektakl poświęcony pamięci legendarnego Generała.

Etiuda poetycka „Dla Ciebie, Polsko, i dla Twojej chwały…” to  collage  splecionych w spektakl sceniczny: muzyki, pieśni, poezji oraz fragmentów archiwalnych tekstów wspomnień, rozkazów, dekretów, telegramów związanych z utworzeniem armii błękitnej we Francji w 1917 roku oraz z postacią generała Józefa Hallera – przedstawionego jako dowódcę, Polaka i gorącego orędownika Matki Boskiej Jasnogórskiej.

W narracji spektaklu zostały wykorzystane fragmenty wspomnień generała Józefa Hallera – w formie autentycznego głosu generała utrwalonego na archiwalnych taśmach zachowanych w Archiwum Akt Nowych.

Etiuda przywołuje cztery ważne wydarzenia historyczne: utworzenie armii polskiej we Francji, powrót żołnierzy do Polski w 1919 roku, zaślubiny z morzem w lutym 1920 roku oraz wojnę polsko – bolszewicką i bitwę warszawską w sierpniu 1920 roku. Rozpoczyna się  Prologiem przypominającym apostrofą z wiersza Kornela Makuszyńskiego sławną postać Błękitnego Generała. Kończy zaś Epilogiem, który w sposób symboliczny przedstawi kres wędrówki generała Józefa Hallera do Polski – w miejsce wiecznego spoczynku w kościele garnizonowym pod wezwaniem Św. Agnieszki w Krakowie.

 

Foto.: I. Sobieszczuk

 

 Cz. 2
Każdemu wolno kochać
(starych piosenek filmowych czar)

„Kiedy pragniemy przypomnieć sobie, odtworzyć klimat międzywojennej epoki i Warszawy, której już nie ma, przywołujemy przedwojenną  piosenkę. Nie literaturę, prasę i poezję tego okresu – tylko piosenkę!” –  pisał  Zbigniew Adrjański.

Widowisko „Każdemu wolno kochać…” przenosi Widzów do przedwojennej Warszawy i przywołuje niezapomniane po dziś dzień melodie i piosenki tworzone na potrzeby spektakli kabaretowych oraz przeżywającego wówczas okres świetności polskiego kina.

Polskie komedie filmowe w latach 30. wykorzystywały strukturę musicali i operetki wiedeńskiej. Typowa fabuła skupiała się na dwojgu atrakcyjnych kochankach, którzy przy pomocy osób trzecich pokonywali wszelkie trudności i łączyli się w finale.

„Każdemu wolno kochać…” to rozśpiewana historia, której bohaterką jest… wszechobecna miłość. W programie znajdują się klasyczne już filmowe piosenki miłosne, często z delikatną nutą ironii, oraz subtelne erotyki z lat 20. i 30. ubiegłego stulecia, z powodzeniem wykonywane na scenach kabaretowych. Całość zaś – przepełniona atmosferą kawiarń i teatrzyków ogródkowych, spotkań ówczesnej bohemy artystycznej – oddaje wyjątkowy klimat przedwojennej Warszawy, związany nierozerwalnie ze znanymi postaciami.

Jedną z najbarwniejszych osobistości II Rzeczypospolitej – był  Bolesław Wieniawa-Długoszowski, adiutant Marszałka Piłsudskiego, oficer słynący z wielkiej słabości do koni, umiłowania kobiet, hucznych zabaw, cieszący się ogromną estymą wśród ludzi sztuki i literatury. Autor licznych i często cytowanych powiedzonek i anegdot.

Jak sam przyznał w krótkim wierszyku swojego autorstwa (bo jak na prawdziwego ułana przystało pisał także wiersze):

„Przez całe życie ta miłość mnie goni,
do pięknych kobiet, koniaku i koni.”

 

Postać Bolesława Wieniawy-Długoszowskiego posłużyła za pierwowzór postaci oficerów z  sekwencji „ułańskiej” niniejszego spektaklu.

W sposób symboliczny przywołano niezapomniane występy Fryderyka Jarosego –  konferansjera węgierskiego pochodzenia, reżysera  i dyrektora  teatrów kabaretowych. Jarosy, który na początku nie znał języka polskiego, nauczył się go jednak bardzo szybko, do końca zachowując lekki cudzoziemski akcent. Uczynił z niego część swojej osobowości estradowej. Do legendy przeszło jego powiedzenie „Prouszi panstwa”, a następnie krótkie wykłady na temat gramatyki języka polskiego – wygłaszane przed kurtyną, gdy zapowiadał kolejny występ.

„Powróćmy jak za dawnych lat”, „O czym marzy dziewczyna”, „Nikt mnie nie rozumie”, „Nic o tobie nie wiem”, „Tyle miłości”, „Nasza jest noc” – piosenki Jerzego Petersburskiego, Henryka Warsa, Zygmunta Karasińskiego, braci Henryka i Artura Goldów ze znakomitymi tekstami Juliana Tuwima, Jerzego Jurandota, Mariana Hemara czy Andrzeja Własta wykonywali, cieszący się wielką popularnością, artyści kabaretowi i aktorzy filmowi: Tola Mankiewiczówna, Loda Niemirzanka, Loda Halama, Zula Pogorzelska, Mira Zimińska, Eugeniusz Bodo, Aleksander Żabczyński,  Zbigniew Rakowiecki czy Ludwik Sempoliński.

Mimo upływu lat szlagiery dwudziestolecia międzywojennego nadal są popularne, mają swoich wiernych słuchaczy i miłośników nie tylko wśród starszego pokolenia.

Niezwykle wysoki poziom artystyczny, mistrzostwo muzyczne i niezapomniane interpretacje piosenek uczyniły je nieśmiertelnymi, dzięki czemu nadal bawią nas i wzruszają.

 

Foto.: I. Sobieszczuk

Realizatorzy:

  • Kierownictwo artystyczne i scenariusz koncertu: Adam Martin
  • Kierownictwo muzyczne: Mirosław Racewicz
  • Reżyseria: Jacek Tomaszewski
  • Choreografia: Iwona Runowska, Jacek Tomaszewski
  • Dyrygenci: Piotr Racewicz, Tomasz Labuń
  • Przygotowanie chóru: Paweł Szkop
  • Kierownictwo techniczne: Tadeusz Rodenko, Robert Zapora

 

Wykonawcy:

  • Soliści: Monika Chodyna, Julia Nowicka, Natalia Kaczorowska-Głowienka, Aleksandra Okrasa-Wachowska, Judyta Nowak-Labuń, Elżbieta Górnicka, Mariusz Borzyszkowski, Roman Kogut, Jan Kierdelewicz, Wiktor Symonowicz, Andrzej Wiśniewski
  • Chór, balet oraz orkiestra symfoniczna Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego
  • Gościnnie: Iwona Tober, Leszek Świdziński, Maciej Makowski
  • Konferansjerzy: Anna Bukowska, Tomasz Szuran

Reprezentacyjny Zespół Artystyczny Wojska Polskiego


The Representative Artistic Ensemble of the Polish Armed Forces